Di-na-mo! Dinamo Riga!

Vanochtend heb ik mijn laatste spulletjes ingepakt. Ik ben klaar voor de eerste reis naar Estland! Het schijnt enorm te gaan sneeuwen, dus ik ben benieuwd of we überhaupt wel in Tallinn aankomen. Deze middag heb ik nog even met Felix geskyped. Hij was veilig thuis aangekomen. Met een sneeuwloos Duits landschap op de achtergrond heeft hij zijn saxofoon en piano kunsten aan me laten horen. Heel leuk! Na een virtuele tour door het huis van zijn ouders was het tijd om te vertrekken naar Arena Riga. Samen met Stevany ben ik naar een ijshockeywedstrijd geweest. Dinamo Riga speelde tegen Dinamo Moskou. Wat wel leuk was… Gisteren zijn we bij het Steiku Haoss uit eten geweest. Naast ons zaten drie Russen. En raad eens? Ja! Spelers van Dinamo Moskou! We herkenden ze meteen. Het was prachtig om al de jongens over het ijs zien te vliegen. Speciaal voor kerst hadden ze er een extra mooie show van gemaakt. Er kwamen twee kerstmannen vanaf het dak naar beneden, en een hele grote groep getalenteerde schaatsende Letse kindjes vingen sneeuw op met een groot wapperend doek. Daarna was het tijd voor de volksliederen. Toen drie kleine jongentjes het Letse volkslied zongen kreeg ik wel een beetje tranen in mijn ogen. Vooral ook omdat alle Letten fanatiek meezongen (ikzelf deed ook een kleine poging, en het lukte aardig). Daarna was het tijd voor de wedstrijd. Ontzettend spannend! De teams waren aan elkaar gewaagd en het ging er soms hard aan toe. Ik snap nu waarom de spelers altijd zo’n dik beschermings pak aanhebben! Het is uiteindelijk 5-4 voor Dinamo Moskou geworden. De meeste Letten lachen al sporadisch, maar na deze uitslag kon er echt geen lach meer van af. Hoe dan ook, ik vond het een fijne kerstdag. Het was heel speciaal. Deze avond hebben we een lekker Knorr Wereldgerecht gegeten. Ook al was het een Indiaas gerecht, het smaakte heerlijk Nederlands! Goed, nu is het tijd om te gaan slapen. Morgen vertrekt de bus al om 07.00 uur (dat is dus 06.00 uur Nederlandse tijd). Waarschijnlijk horen julle een tijdje niets van me, dus, tot volgend jaar!


Advertenties

23 december 2009

Het begint aardig leeg te worden in het hostel. Eigenlijk alle studenten zijn vertrokken richting het thuisfront om daar kerstmis en nieuwjaar te vieren. Stevany en ik blijven hier, net zoals een paar Georgiërs die in januari pas kerstfeest vieren. Felix is vanochtend helaas ook vertrokken. Hij is nu bij zijn ouders in Duitsland. Gisteren hebben we samen heerlijk gegeten in de oude binnenstad van Riga. Omdat het zo “warm” was (ja, -1 is hier aangenaam) zijn we na het eten nog even naar het park tegenover ons “huis” geweest. Het was prachtig om de kerstverlichting te zien in combinatie met een dikke laag sneeuw. Hieronder een paar sfeerimpressies =)

Ik ga straks met Stevany richting het Steiku Hausu voor een lekkere maaltijd. Morgen staat een ijshockeywedstrijd tussen Riga en Moskou op het programma. Zaterdag is het zover, dan gaan we op reis! We beginnen met een weekje Estland. Ik denk dat ik mijn laptop in Riga laat, dus het kan zijn dat ik een paar daagjes niets van me laat horen.

Priecīgus Ziemassvētkus, oftewel, fijne kerstdagen!

Liepaja

Woensdagochtend vertrokken Stevany en ik richting Liepaja. Het was ontzettend koud! Vijf minuten voor vertrek stapten we de bus in, waarna we er net zo hard weer uit renden omdat het de verkeerde was. Uiteindelijk kwam onze bus een paar minuten later dan toch aan. Bussen hebben hier een tweede leven. Ik heb al enkele zien rondrijden van de Belgische busmaatschappij “De Lijn” en ook spotte ik op het centrale busstation een voormalige “Connexion”. Onze bus was vroeger wit, maar nu vies geel. Aan de achteruitkijkspiegel hingen roze bloemen van plastic, met daarnaast twee rood verlichtte dobbelsteentjes. Hoe fout kan het zijn? Tijdens de busreis heb ik veel van het Letse platteland kunnen zien. Het viel me op dat er bijna in ieder dorpje wel ooievaarsnesten stonden. Ik heb gelezen dat ongeveer 10% van de hele ooievaarspopulatie in Letland woont, maar zelfs toen het hier nog warm was heb ik er geen enkele ooievaar gezien. Dus, in de zomer moet ik maar eens terugkomen, want ik weet ze nu te vinden! De reis duurde drie en een half uur, en wonder boven wonder had ik geen last van wagenziekte. We reden over spekgladde, besneeuwde wegen, die niet waren schoongemaakt. Her en der zag ik wat auto’s de bocht uit vliegen. Om het nog erger te maken… De buschauffeur was af en toe vrolijk aan het bellen, ja, zonder hands-free setje. Zulke taferelen tref je in Nederland maar zo niet aan!

In Liepaja baanden we ons een weg door een dik pak sneeuw. We namen de tram richting het centrum. Mathias stond al op ons te wachten. Hij heeft onze dezelfde middag nog de hele stad laten zien. Ook zijn we naar het strand geweest. De golven waren wild, en het voorste deel van de Baltische Zee was al bevroren. Dat geeft wel aan dat het enorm koud was! Na een welverdiend warm kopje thee zijn we teruggegaan naar het appartement van Mathias, die daar samen met Luis woont. We hebben al de restjes van hun kerstdiner van dinsdag opgegeten, muziek geluisterd en bij de kachel gezeten. Hoe later het werd, hoe meer vrienden er langskwamen. Het was een internationaal gezelschap; twee Nederlanders, een Duitser, een Portugees, een Spanjaard, twee Letten en een Fransoos. Later die avond zijn we naar “La Fontaine” geweest, een soort club. Het was er heel gezellig, vooral omdat er goede muziek gedraaid werd! Van Kiss tot Rammstein, tot “Who you gonna call? Ghostbusters!”. Prachtig! Ik heb me goed vermaakt, vergezeld met mijn blikje energy drink. Na een paar slokken bier had ik door dat er nog te veel antibiotca in mijn bloed zat, dus het leek me niet zo slim om iets met alcohol te drinken.

Na een lange nacht is Stevany op de slaapbank als een blok in slaap gevallen. Ik lag er naast, in mijn winterjas, al trillend omdat ik het zo koud had. Pas na een uur was ook ik vertrokken. Een paar uur later werden we gewekt door de zon. De zon! En een blauwe lucht! Dat was lang geleden… Nadat Mathias een ontbijtje voor ons had gemaakt zijn we weer richting het strand gelopen. Zon en een dik pak sneeuw is een perfecte combinatie, vooral aan de Baltische kust. Ik heb prachtige foto’s kunnen maken! Helaas begon het rond 15.00 uur alweer donker te worden. Stevany en ik namen afscheid van Mathias en Luis, en gingen terug naar “huis”. De terugreis was zwaar; een slechte chauffeur, gevaarlijke inhaalmanouvres, misselijkheid en een beste kwijldraad op mijn jas omdat ik uiteindelijk spontaan in slaap viel. Verder kwam ik echt niet meer uit mijn woorden. Mijn Nederlands gaat hard achteruit de laatste tijd, omdat ik het niet zo vaak meer spreek. Onderweg legde ik Stevany uit hoe een gasballon werkt, en dat ging gewoon echt niet in het Nederlands. Ik gebruikte Letse, Duitse, Engelse en Nederlandse woorden en zinnen, allemaal door elkaar. Maar, verder gaat het wel goed met me hoor ;-). Liepaja; vermoeiend en koud, maar gezellig en wonderschoon!