Vlaamse varkens

De busreis naar het vliegveld. Altijd een vervelend moment. Alweer was een prettig weekje Riga aan haar einde gekomen. Bus 22 staat altijd vol koffers en mensen die of net aan hun avontuur beginnen, of na een fijne tijd weer teruggaan naar huis. Toeristen die Riga bezoeken kunnen bijna altijd in twee kampen worden verdeeld. Ten eerste de groep hitsige mannen, die eigenlijk alleen maar naar het hoge noorden afreizen om zich goedkoop te bezatten en zich tegoed te doen aan Baltische schoonheden. Ten tweede bestaat er een groep met ietwat alternatieve reizigers. De “wij dragen backpacks, oorbellen van de wereld winkel en vinden het echt dolletjes om een keer niet naar een toeristische zonnige badplaats te gaan” individuen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook half tot deze laatste groep behoor, maar, mijn oorbellen komen gewoon van de V&D.

Hoe lang ik ook moet wachten op het vliegveld, ik verveel me bijna nooit. Ik probeer altijd mensen in een hokje te plaatsen, hoewel ik eigenlijk niet eens zo van stereotyperen houd. Tijdens mijn laatste terugreis heb ik weer heel wat typische gevallen rond zien lopen. Naast de incheckbalie voor de vlucht naar Brussel werden reizigers naar Rome in vlot tempo het vliegtuig ingestuurd. Een slanke, mooi gebruinde jonge vrouw met een enorme Ray Ban op haar neus. Enorme, duur uitziende hakken en een verzameling luxueuze stoffen over haar lichaam gedrapeerd. De designer bag niet te vergeten. Naast haar stond een oudere man, grijs en een beetje dik. “Ouwe snoeperd”, denk ik dan, “met een middelmatig loontje had hij vast genoegen moeten nemen met een geblondeerde Anita, inclusief vetrolletje”. Wat het verhaal iets minder erg maakt, is dat ik van mijzelf weet dat ik zo ongelooflijk stereotypeer. Hoe dan ook, zo kom je in ieder geval de wachttijd op het vliegveld wel door.

Toen iedere Rome-reiziger aan boord was begon ik de personen met bestemming Brussel af te scannen. Een paar Letse meisjes, eigenlijk altijd helemaal alleen. Ik vraag me af wat zulke jonge vrouwen gaan doen in West-Europa. Ze lachen nooit, en staren meestal à la Jerney Kaagman voor zich uit. De Nederlandse en Vlaamse toeristen hebben trouwens bijna altijd het hoogste woord. Eerder die week zag ik een Nederlandse familie rondlopen op de centrale markt. Om je voor de schamen! Ik hoorde ze van ver al aankomen.

Deze vlucht kon ik de eerder genoemde groep opgewonden mannen verdelen in twee kampen. Ten eerste de kakkers. Ralf Laurens en Tommy Hilfigers in overvloed. Allemaal goed verzorgd en met een lekker designer luchtje op. Zelfs hun bagage zag er fashionable uit. Een jongeman droeg zelfs zo’n trendy nerdy bril, wat echt bijna niemand kan hebben, en hij eigenlijk ook niet. Ook dan begin ik me weer dingen af te vragen. Hoe komt het dat al deze jongens er op dezelfde manier uitzien? Willen deze jongens echt als kakkers door het leven gaan, of zouden ze ook wel eens een normale jongen in een H&M shirt willen zijn? Hoe komt het dat de antipathie tegenover mensen met lagere inkomens er zo enorm van afstraalt? En, waarom komen deze jongens op mij over dat ze superieur zijn? Heel apart. Ik observeerde verder zonder antwoord op al deze vragen. Ten tweede, de groep naar alcohol meurende Vlamingen in standaard kledij, af en toe afgewisseld met een T-shirt van een rockgroep en wat piercings hier en daar. Na het inchecken nam ik plaats naast een wat oudere meneer. Ik las op zijn Ryan Air ticket dat hij de Letse nationaliteit heeft. Geen verassing, aangezien ik zag dat hij een typisch Letse naam had. Zoals we in Nederland veel Kees Jansens en Henk de Boers hebben, heb je in Letland veel mannen die Janis Berzins of Martins Kalnins heetten. Als een van de laatste passagiers stapten de Vlaamse categorie-2 mannen in. Naast me was nog een plekje vrij. Verder zat er aan de andere kant een Russische jongeman, hoewel ik dat niet eens zeker weet, maar het straalde er gewoon vanaf. Russen hebben vaak aparte schoenen aan, een redelijk sportieve kledingstijl en gel-loos haar. Ten minste, dat is het beeld dat ik heb van de Russen woonachtend in Letland. Voor me zat, dat bleek later, een Waal, die overigens erg goed Nederlands sprak. Hij had op dat moment nog geen idee wat voor verhalen hij tijdens zijn reis allemaal zou mogen aanhoren. Om terug te komen op de Vlamingen die een plaatsje zochten… Je voelt het natuurlijk al aankomen. Ze gingen op de lege plaatsen voor en naast me zitten. De alcohol van hun vorige nacht zat blijkbaar nog in het bloed, aangezien de eerst frisse lucht zich nu mengde met een meur van alcohol. Schijnbaar hadden de mannen, ik schat ze rond de 35 jaar oud, nog niet genoeg gehad. Eenmaal in de lucht werd de Italiaanse biervoorraad van het consumptiekarretje aan een niet al te strenge keuring onderworpen. De verhalen kwamen los. Wanneer ik niet met m’n mond op half zeven lag, luisterde ik aandachtig naar de wilde verhalen van de Vlaamse mannen. Ik had mezelf een Letse gezichtsuitdrukking aangemeten waardoor de mannen geen flauw idee hadden dat ik van al hun avontuurtjes mee kon genieten. Ik denk dat de hele vriendengroep het allemaal wel zo’n beetje voor elkaar had. Waarschijnlijk hebben ze allemaal een eigen optrekje, een vriendin of vrouw, en een enkeling zelfs al een kleine versie van zichzelf. De verhalen van de man voor me boeiden me het meest. Hij begon al zijn ervaringen in Riga met de Waal naast zich te bespreken. Of die daar nou zo vrolijk van werd? Er werden zelfs enkele kiekjes op de mobiele telefoon getoond. “De sletten, kijk ze nou toch…”. Ik heb de persoon in kwestie geen enkele keer kunnen betrappen op ook maar het kleinste gevoel van respect tegenover vrouwen. Het leek wel alsof het woord vrouw voor hem gelijk was aan het woord slet. “Ja, die sletten dat het zijn, ze zijn zo lekker, en zo makkelijk!”, “Ik heb er wel lekker mee gekust hoor”, “Ze kunnen pijpen jonge!”. De hele vlucht lang. Het ging maar door. Weetje wat ik nou het aller ergste vond? “Zo, straks even wat bloemekes en bonbonnekes kopen voor de vrouw, en alles is weer de oude”. Ze moest eens weten…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s