Laatste weekend in Riga


Het laatste weekend in Riga voordat ik aan mijn stage in Estland begin… Vrijdag ben ik met Felix en Lisa naar Green Apple geweest; het hostel waar ik in 2009/2010 een tijd gewoond heb. Het was erg fijn om weer even terug te zijn en te zien dat vele bekenden daar nog steeds vrolijk rond huppelen.

Nu is het tijd om mijn koffers te pakken en morgenvroeg is het zover: met de bus richting Tartu!

Ik heb inmiddels al enkele retourtjes Tartu-Riga geboekt. Gewoon, om af en toe weer even in mijn vertrouwde omgeving te zijn. Het is fijn om te weten dat wanneer ik ook terug kom, alles nog hetzelfde zal zijn :).

Advertenties

Latvia’s Math Miracle

A dialogue at the Copy Shop:

Nienke: *printing out some stuff…*

Girl: “Hello”

Nienke: “Hello”

Girl: *staring…*

Nienke: *thinking it’s probably time now to say at which printer I printed something*

Girl: *still staring…*

Nienke: “Number 5”

Girl: “How much?”

Nienke: “Uhm… this document is 15 pages long and that one… 8”

Girl: *thinking for a moment* + *getting a calculator* + *typing in 15+8=* + *discovering that the answer is 23*

Nienke: *putting on a surprised face with a mean sneaky laugh*

Girl: *messing around with the cash register* + “LVL 0,74”

Nienke: *giving the money* + “Here you are”

Girl: *silent*

Nienke: *walking away, realizing my bad math skills are actually not even that bad”

Scriptie af en zonder pauze meteen weer door!

Ja! Mijn scriptie is af! 115 blz (incl. bijlagen) vol met uitleg over Letlands harde weg richting onafhankelijkheid, de nog steeds zichtbare Russische invloed in de politieke sfeer en het vertrouwen in de Europese Unie. De 7 geïnterviewden vormen de rode draad van het verhaal en gaan samen een denkbeeldige discussie aan over de strubbelingen tussen de Letten en de vele Russische inwoners die Letland vandaag de dag nog telt. Eindelijk zijn de historische en politieke feiten samengebracht met sentimentele verhalen over het leven tijdens de Sovjet bezetting en de immense modernisering na 1991.

Dit is ‘m dan!

Meteen na het inleveren van mijn scriptie ben ik begonnen met mijn stage: het allerlaatste onderdeel van mijn opleiding. Ik loop vier maanden stage bij het Institute of Baltic Studies. De eerste twee weken werk ik thuis in Riga. Zo kan ik me rustig een beetje inlezen en de eerste analyses afronden. Ik ben verantwoordelijk voor Nederland, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Tot nu toe is het best pittig, maar zoals iedere opdracht: saai desk research komt altijd voor het uitdagende en leuke field research. Eind januari vertrek ik richting het kleine hoofdkantoor in Tartu, na Tallinn de grootste stad van Estland. Mijn kamer is inmiddels geboekt en de busreis is later deze middag aan de beurt. Ik ben erg benieuwd hoe ik het in Estland zal vinden. Hoe dan ook, ik heb er zin in!

De vlag van Estland. Gek he? Ik vind hem leuk!
Ik weet nog goed dat ik voor de eerste keer naar Estland ging. 26 December 2009. In een luxe bus met internetaansluiting, gratis warme chocolademelk en niet te vergeten twee schattige tv schermpjes met uitsluitend 80’s en de nog leuke 90’s clips; heerlijk! Op het grenspunt werd de bus door een politieagent gestopt. Grenscontrole. We moesten allemaal onze paspoorten laten zien. Het was stil, maar achter in de bus, waar ik samen met Stevany een mooi plaatsje bemachtig had, vlogen de kreten van verbazing door de lucht. “Oh mijn hemel… wat is dit… die politieagent… hij LACHT!!!”. Wat een vriendelijkheid! We waren na een paar maanden Letland helemaal vergeten dat zo iets nog bestond. Een betere eerste indruk van Estland konden we niet krijgen. Ook tijdens ons verblijf in dit schattige land bleven we ons keer op keer verbazen. De sfeer in dit land is erg prettig, ook al wordt er vaak van Esten gezegd dat ze net zo kil als Finnen zijn. Misschien kom ik daar wel achter als ik een tijdje in Tartu heb gewoond. Om nog even terug te komen op mijn eerste reisje naar Estland… De dag dat we weer richting Riga vertrokken was prachtig; blauwe lucht, veel zon, glinsterende sneeuw en aangename kou. Al wachtende op de bus inspecteerden we twee dronken kerels. In Letland hebben dronken mensen vaak een heel zuur gezicht. Deze mannen daarentegen hadden er wil schik in, en zwaaiden ons met veel plezier uit. Gek land :).