De eerste contacten in Estland

Nou, daar zat ik dan, gistermiddag, op m’n kamer met m’n gele kastdeurtjes. Geen huisgenoot te bekennen. Ik ben op onderzoek uit gegaan wat voor persoon mijn huisgenoot zou kunnen zijn. Er ligt alleen wat kaas in de koelkast en een blikje energy drink. Waarschijnlijk heb ik op dit moment dus maar een medebewoner. Het is zeker een meisje. Ik denk een Duitse (ze zijn ook overal!), aangezien er een Duits boek op de keukentafel lag. Ze heeft maat 39 qua schoenen, maar de twee jassen die aan de kapstok hangen variëren van maat ‘M’ tot ‘XL’. In het afvoer putje van de wasbak in de keuken liggen half lange donkere haren. Ik zag dat er nog een oud schoonmaakplan aan de muur hing. De eerste zorgen kwamen bij me op: ik ga NIET dat vieze putje leeghalen! Voor degenen die het nog niet weten; ik heb nogal een haar-in-afvoer fobie. Brrr!

Via een medewerkster van het bureau waar ik mijn contract moest tekenen hoorde ik dat er in de lobby van het hostel gratis Wifi zou zijn. Ik krijg over drie dagen pas mijn eigen internet inlog code, dus ik vond het de moeite waard om maar eens naar beneden te gaan en daar wat op het web rond te surfen. Nou, dat werkte dus niet… Overal in heel Tartu, echt in ieder restaurant, is er gratis Wifi, maar op de campus is er gewoon helemaal niks! Luxeprobleem, maar, wel vervelend. Hoewel… zo kom je wel wat nieuwe mensen tegen!

Vlak na mijn aankomst zag ik dat twee jongens ook net bezig waren met enkele papier zaken. We raakten aan de praat en ik kwam er al snel achter dat een van het ook uit Nederland komt. Hij was samen in de auto (en via de boot) met zijn Poolse vriend naar Tartu gekomen. De Nederlander, Alexander, gaat in Tartu zijn Erasmus programma volgen. Hij zit in een rolstoel en heeft een aangepaste auto. Grappig, zo’n Nederlands kenteken tussen alle Estste auto’s. Zijn vriend uit Polen, Tomek, is hier een weekje op bezoek.

Ik ben naar de lobby gegaan om te kijken of het internet daar zou werken, maar nee hoor. Alexander en Tomek zaten daar toevallig ook, met hetzelfde probleem. Een paar minuten later kwam er nog iemand vol hoop aan. “Does the internet work here?”, zei hij. Nou, toen wist ik het meteen. De manier waarop hij dat zei… Nog een Nederlander! We stelden ons aan elkaar voor en vonden het vrij apart dat zelfs hier in Tartu de eerste mensen die je tegenkomt Nederlanders zijn.

Mathijs, de Nederlander die zich net had voorgesteld sloeg zijn hand voor zijn mond toen ik hem vertelde waar ik vandaag kwam. “Nee, dat meen je niet!”. Verrassing: hij komt dus ook uit Emmen! “Ik heb 20 jaar in de Rietlanden gewoond”. Toen was het mijn beurt om verbaasd mijn hand voor m’n mond te slaan. “Ha, daar woonde ik ook!”, zei ik. Zo toevallig…

Na een mislukte internet zoektocht ben ik samen met Alexander en Tomek de stad in gegaan, op zoek naar iets te eten. Mathijs had zin in Hollandse pot, dus hij bleef thuis om te koken en een beetje uit te rusten. Met de auto zijn we richting het stadscentrum van Tartu gereden, ook al is het erg dichtbij. In een schattig straatje vonden we een leuk tentje om onze honger te stillen. Voor maar liefst 2,85 euro genoot ik van een kom rijst met kaas, uien en paprika. Simpel, maar heerlijk, en machtig! Uiteindelijk betaalden we 11 euro voor drie personen. Ik ben dus niet van plan om hier te gaan koken ;-).

Na terugkomst hebben we Mathijs opgezocht en iets in zijn flat gedronken, samen met zijn Canadese huisgenoot. Hij vertelde ons dat er een ‘open deur policy’ is in het hostel, maar dat je wel altijd de mop emmer moet verstoppen. “Het komt nogal eens voor dat mensen daar in pissen”. Nou…

We verhuisden richting de eerste verdieping waar Alexander woont. Hij heeft twee huisgenoten; beide uit Estland. Een jongen (met een moeilijke naam die ik dus ook meteen weer vergeten ben) zit ook in een rolstoel en maakt de hele tijd door onverwacht geestige opmerkingen. De andere huisgenoot is een 37-jarige student die zich bezighoud met verontreinigd water en gassen in containers (zoiets…). Onder het genot van Zweedse vodka maakten we er een gezellige avond van en leerden we nog wat Estste woorden. “Terviseks” is Ests voor proost, wat natuurlijk voor grote ogen en een lachbui garant stond. Ik vertelde dat ik onderweg al wat interessante straatnamen tegen ben gekomen, zoals “Puu” en “Pikk”. Ook zijn er heel veel schattige woorden in het Ests. Zo heet een van de grootste kranten hier de “Postimees”, lief he? Al bladerend door een brochure op zoek naar wat leuke eet tentjes kwamen we nog een zeer interessante naam tegen. Het schijnt een restaurant te zijn, maar het had voor hetzelfde geld een uitstekende naam voor een gay bar kunnen zijn: “saatkond”. Nja…

Mathijs en ik vermaakten ons met typisch Drentse dingen: “de arms”, “mag het raam LOS”, “Evert Baptist” en “ja, ik denk al!”. Grappig.

Rond een uur of twaalf ben ik uiteindelijk weer naar m’n kamer gegaan. Nog steeds geen huisgenoot te bekennen.

Vanochtend werd ik om 09.30 uur opgehaald door mijn begeleidster Kristina en haar jonge kindje Selena. Grappig, de baby gaat als het moet gewoon mee naar het werk. Het stereotype bestaat dat mensen uit Estland een beetje sober zijn en niet lachen (een beetje zoals in Letland). Tot nu toe heb ik daar nog niets van gemerkt. Ook Kristina en Selena lachen volop!

Ik heb mijn eigen bureau, vol met allemaal leuke brochures over Estland die ze speciaal voor mij hebben meegebracht. De sfeer is hier erg goed en huiselijk. Ik denk dat ik me hier wel een tijdje kan vermaken. Kleine Selena komt af en toe eens binnenstappen en laat me vol trots de kabeltjes zien die ze op wonderbaarlijke wijze ergens vandaan getoverd heeft.

Op dit moment zit ik hier nog alleen, maar als het goed is komen mijn collega’s Kristjan en Ingi later nog. Het bureau tegenover mij is nog leeg; daar komt Eduardo binnenkort, de stagiair uit Spanje.

Zo, dit was alweer een best verhaal en volgens mij moet ik maar eens aan het werk! Ik doe het lekker rustig aan, want dat schijnt hier altijd zo te gaan. Ik ben ook niet gebonden aan vaste begintijden: iedereen komt wanneer hem of haar het uitkomt, als het werk aan het einde van de dag maar af is. Mooi!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s