Een stukje Sovjet? Ja, lekker!

Tegenwoordig is het zo vanzelfsprekend. Je hebt lekker-honger, loopt de supermarkt in en belandt in een chocoladehemel. Stellingen vol verschillende chocoladesoorten liggen smachtend te wachten om in jouw boodschappenmandje te belanden. Vroeger ging het er anders aan toe. Vooral hier, in de Baltische Staten. 20 jaar gelden sprak men niet over Estland, Letland en Litouwen. Zelfs toen ik al geboren was maakten de landen waar ik me nu zo thuis voel nog deel uit van de Sovjet Unie. Een monster, zonder al die lekkere chocolaatjes waar we nu eigenlijk niet meer zonder kunnen. In de jaren 70 was het moeilijk om cacaobonen te verkrijgen. Een slimmerd verzon daar wat op en maakte het leven van vele Sovjetse zoetekauwen een stuk aangenamer. Kamatahvel is het toverwoord. Om cacao te besparen werden er granen aan het recept toegevoegd. Een beetje vreemd, maar wel lekker! De smaak is moeilijk te beschrijven; eigenlijk moet je het zelf gewoon een keertje proeven. Het smaakt een beetje naar chocolade, maar eigenlijk ook weer niet helemaal. Ook verneem ik een touch of koffie. Vreemd, maar, ik kan wel begrijpen dat Kamatahvel na zoveel jaren nog in de schappen ligt. Het heeft toch wel wat!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s